العلامة المجلسي (مترجم :كمره اى)

32

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى)

يعنى گوشش راز نهان را شنود و آن مناسبتر است با عبارت دنبالش كه حس قوى دارد ، و گفتند منظور از آن نيروى واهمه او است كه در راه زندگى و تدبير آن بوسيله الهام استاد است و گفتند منظور از دو داس ملخ دو پاى او است كه مانند داس كج هستند . و منظور از سجده معنى حقيقى آنست كه فرشته‌ها و مؤمنان در حال سختى و آسايش انجام دهند و كافران در حال ضرورت و يا بمعنى خضوع و خواريست در برابر عظمت و قدرت خدا و نياز به او از نظر امكان كه بارها گذشته ، و چهره به خاك سائيدن در آسمانيها كنايه از نهايت زبونيست « و قد دعا كلّ طائر باسمه » گفتند مقصود از دعوت فرمان هستى است كه بهر نوعى داده و اين فرمان برميگردد به نيروى آفرينش چنانچه خدا فرموده : گفت : « براى آسمان و براى زمين بيائيد - تا آخر آيه . 11 - فصّلت » و بسا مقصود از اسم همان نشانه است زيرا هر نوع پرنده نشانى مخصوص به خود دارد كه در ديگرى نيست و مقصود اينست كه هر كدام را بنشانى آن كه در علم الهى و لوح محفوظ بوده آفريد ، و برخى گفتند منظور نام هر جنسى است در زبان مردم چون خدا آن را پيش از وضع بشر در لوح محفوظ ثبت كرده بود و نامبرده را هم ثبت كرده بود ، و چون خواست آنها را بيافريند بنام هر كدام را خواند و اجابت كردند . . . 20 - در شهاب : رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله و سلم فرمود : اگر بهائم مرگ را چون آدميزاده ميفهميدند فربهى نميخورديد . ضوء : در حديث هوشيارى بيشترى از آدميزاده خواسته و آگهى داده كه اگر بهائم خرد داشتند از آنها با انضباطتر بودند ، چون با اينكه تكليف ندارند اگر مرگ را ميفهميدند نميخوردند و نمىنوشيدند و لاغر ميشدند و آدميزاده مىخورد و ميپوشد و ميداند كه فردا خواهد مرد ، و سرزنش دارد كه از بهائم كمترند در اين عبرت پذيرى ، اى خردمند از خواب غفلت بيدار شو كه با تو گفتند